Voor het derde album van Bauer hebben Berend Dubbe en Sonja van Hamel flink de tijd genomen, de voorganger Can't Stop Singing dateert tenslotte al uit 2000. Dat is goed te horen, want er is veel aandacht besteed aan Baueresque en dan met name aan de arrangementen. In elk nummer zit wel iets bijzonders, iets sprankelends, iets verrassends. Het album bevat 14 nummers in bijna 46 minuten waarin het duo laat horen niet in een hokje te passen en veelzijdigheid hoog in het vaandel te hebben. In de meestentijds vederlichte nummers gaat het zonnetje regelmatig schijnen, vaak ook door het heldere stemgeluid van Sonja.

Bekomen van de eerste verrassing en eenmaal gewend aan de opmerkelijke muzikale zoetstoffen van Bauer blijkt de derde plaat bijna alleen sterke popliedjes, die bij elke draaibeurt aan kracht winnen, te bevatten. Enige uitzondering daarop is The Record Machine, dat maar geen liedje wil worden. Door het volstrekt aparte geluid van het duo en de sterke liedjes die een brede doelgroep zouden moeten kunnen aanspreken moet Bauer in staat geacht worden ook in het buitenland een deuk in een pakje boter te kunnen slaan. Al met al is Baueresque het lange wachten dubbel en dwars waard geweest en een uitermate geschikt middel om het (internationale) terrein dat Solex helaas verloren heeft weer opnieuw in te nemen.

www.bauer-plaza.com